به گزارش خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی «خاورستان»، امروز خیابان‌های بیرجند فقط میزبان یک راهپیمایی مناسبتی نبودند؛ خیابان پاسداران و میدان قدس، صحنه حضور نسلی بود که ۱۳ آبان را نه فقط از لابه‌لای صفحات کتاب تاریخ، بلکه با خاطرات تلخ و تجربه‌های نزدیک روزگار خود معنا می‌کند.

دانش‌آموزانی که با پرچم‌های سه‌رنگ ایران، پلاکاردها و شعارهای استکبارستیزانه به میدان آمده بودند، در کنار معلمان، مدیران مدارس و خانواده‌هایشان، یک پیام مشترک داشتند؛ استقلال و امنیت کشور برایشان موضوعی دور از زندگی روزمره نیست.

جمعیت از همان ساعات آغاز مراسم، حال‌وهوای خاصی به خیابان بخشیده بود. دانش‌آموزان مدارس مختلف در گروه‌های دوستانه و همراه با معلمان خود حرکت می‌کردند. برخی پرچم ایران را بالای سر گرفته بودند، بعضی تصاویر شهدای دانش‌آموز میناب را در دست داشتند و گروهی نیز با شعارهای هماهنگ، فضای مراسم را پرشورتر می‌کردند.

در میان جمعیت، حضور خانواده‌ها نیز چشمگیر بود. پدران و مادرانی که فرزندانشان را همراهی می‌کردند و فرهنگیانی که در کنار دانش‌آموزان خود قدم برمی‌داشتند، نشان می‌دادند که این مناسبت همچنان فرصتی برای گفتگوی نسل‌ها درباره تاریخ، هویت و آینده کشور است.

اما ۱۳ آبان امسال یک تفاوت مهم داشت؛ نام میناب و دانش‌آموزان مدرسه شجره طیبه، در ذهن بسیاری از حاضران زنده بود.

زخمی که از حافظه دانش‌آموزان پاک نمی‌شود

نهم اسفند ۱۴۰۴، روزی تلخ در حافظه مردم ایران باقی ماند؛ روزی که حمله آمریکا و رژیم صهیونیستی به مدرسه شجره طیبه میناب، جان ۱۶۵ دانش‌آموز و معلم را گرفت.

برای دانش‌آموزان حاضر در راهپیمایی، این حادثه فقط یک خبر یا تصویری در رسانه‌ها نیست؛ مدرسه، کلاس درس، نیمکت و زنگ تفریح، بخش مشترک زندگی همه آن‌هاست و تصور اینکه دانش‌آموزانی در محیط مدرسه هدف حمله قرار بگیرند، برایشان سنگین و دردناک است.

یکی از دانش‌آموزان حاضر در مراسم، با اشاره به همین حادثه می‌گوید: وقتی خبر حمله به مدرسه میناب را شنیدیم، ناراحت شدیم. آن دانش‌آموزان مثل ما بودند؛ صبح از خانه بیرون آمده بودند تا به مدرسه بروند، درس بخوانند و برای آینده‌شان برنامه داشته باشند. هیچ‌کس تصور نمی‌کند که مدرسه، جایی که باید امن‌ترین محیط برای بچه‌ها باشد، به صحنه چنین حادثه‌ای تبدیل شود.

محمودآبادی ادامه می‌دهد: وقتی تصاویر خانواده‌های داغدار را دیدیم، بیشتر متوجه شدیم که این حادثه فقط یک اتفاق دور از ما نیست. هرکدام از آن دانش‌آموزان می‌توانستند دوست، هم‌کلاسی یا هم‌مدرسه‌ای ما باشند. به همین دلیل فکر می‌کنم امسال حضور در راهپیمایی ۱۳ آبان معنای دیگری دارد. ما آمده‌ایم بگوییم یاد آن‌ها را فراموش نمی‌کنیم و اجازه نمی‌دهیم چنین جنایت‌هایی عادی جلوه داده شود.

دانش‌آموز دیگری که پرچم ایران را در دست دارد، درباره دلیل حضورش در این مراسم می‌گوید: برای من ۱۳ آبان فقط یک روز در تقویم نیست. در مدرسه درباره تسخیر لانه جاسوسی و اتفاقات سال‌های گذشته صحبت کرده‌ایم، اما حالا با اتفاقاتی که در کشورمان رخ داده، بهتر می‌توانیم مفهوم استقلال و مقابله با زورگویی را درک کنیم.

مهدوی طلب با تأکید بر اینکه نسل نوجوان نیز نسبت به مسائل کشور بی‌تفاوت نیست، می‌افزاید: شاید ما هنوز سن زیادی نداشته باشیم، اما می‌توانیم درباره اتفاقات اطرافمان فکر کنیم، مطالعه کنیم و نظر داشته باشیم. دوست داریم در کشوری زندگی کنیم که امنیت داشته باشد و هیچ قدرتی نتواند برای مردم آن تصمیم بگیرد.

دانش‌آموزان؛ از شعار تا مسئولیت‌پذیری

در میان گفتگو با نوجوانان، یک موضوع بیش از همه تکرار می‌شود؛ اینکه ایستادگی و استقلال کشور فقط به حضور در خیابان محدود نمی‌شود و نسل امروز برای ساختن آینده ایران مسئولیت‌های دیگری نیز بر عهده دارد.

یکی از دانش‌آموزان دختر حاضر در راهپیمایی، با اشاره به نقش علم و تحصیل در پیشرفت کشور می‌گوید: ما امروز برای حمایت از کشورمان به راهپیمایی آمده‌ایم، اما به نظرم مهم‌ترین کاری که یک دانش‌آموز می‌تواند انجام دهد، خوب درس خواندن و تلاش برای پیشرفت است. اگر می‌خواهیم ایران قوی داشته باشیم، باید در زمینه‌های علمی، فناوری، پزشکی و همه رشته‌ها پیشرفت کنیم.

وی ادامه می‌دهد: دوست نداریم همیشه درباره توانایی‌های کشورهای دیگر صحبت کنیم. ما هم می‌توانیم دانشمند، پزشک، مهندس و مخترع داشته باشیم. باید فرصت داشته باشیم استعدادهایمان را نشان دهیم و برای آینده کشورمان مفید باشیم. استقلال فقط یک شعار نیست؛ باید برای آن تلاش کنیم.

دانش‌آموز دیگری نیز با اشاره به حضور هم‌کلاسی‌هایش در این مراسم می‌گوید: وقتی می‌بینیم دانش‌آموزان مدارس مختلف کنار هم ایستاده‌اند، احساس می‌کنیم با وجود تفاوت سلیقه‌ها و دیدگاه‌ها، در موضوعاتی مثل امنیت، استقلال و آینده ایران اشتراک داریم. مهم این است که بتوانیم با آگاهی و احترام، درباره مسائل کشورمان صحبت کنیم.

او معتقد است: نسل ما سؤال‌های زیادی دارد و دوست دارد پاسخ آن‌ها را بشنود. باید فضای گفت‌وگو برای نوجوانان بیشتر شود تا بتوانند درباره تاریخ کشور، مسائل اجتماعی و اتفاقات جهان اطلاعات درست به دست بیاورند. دانش‌آموز آگاه می‌تواند در آینده تصمیم‌های بهتری برای کشورش بگیرد.

تبعیت از رهبری؛ تأکید دانش‌آموزان بر وحدت و امید

یکی دیگر از محورهای گفتگو با دانش‌آموزان، جایگاه رهبری و ضرورت حفظ وحدت در شرایط حساس کشور بود.

یکی از دانش‌آموزان حاضر در مراسم با تأکید بر اینکه خود را مطیع امر رهبری می‌داند، می‌گوید: ما به رهنمودهای رهبر انقلاب توجه داریم و معتقدیم در شرایطی که کشور با تهدیدها و فشارهای مختلف روبه‌روست، باید هوشیار باشیم و وحدت خودمان را حفظ کنیم. البته انتظار داریم صدای دانش‌آموزان هم شنیده شود و مسئولان به دغدغه‌های نسل ما توجه کنند.

زینلی با اشاره به پاسخ اخیر رهبر معظم انقلاب به نامه یک دانش‌آموز تهرانی می‌افزاید: وقتی دیدیم رهبر انقلاب به نامه یک دانش‌آموز پاسخ داده‌اند، برای ما اتفاق ارزشمندی بود. این موضوع نشان می‌دهد حتی یک دانش‌آموز هم می‌تواند حرفی برای گفتن داشته باشد و مورد توجه قرار بگیرد. چنین اتفاقی به ما انگیزه می‌دهد که با امید بیشتری درباره آینده و خواسته‌هایمان صحبت کنیم.

دانش‌آموز دیگری نیز در این باره می‌گوید: ما دوست داریم مسئولان و مدیران کشور بیشتر با دانش‌آموزان ارتباط داشته باشند و حرف‌های ما را بشنوند. نوجوانان فقط به درس و امتحان فکر نمی‌کنند؛ درباره آینده شغلی، پیشرفت کشور، امنیت و مسائل اجتماعی هم دغدغه دارند. اگر به این دغدغه‌ها توجه شود، نسل ما با انگیزه بیشتری برای ساختن ایران تلاش خواهد کرد.

۱۳ آبان؛ روایت معلمانی که کنار دانش‌آموزان ایستادند

در میان جمعیت، معلمان و مدیران مدارس نیز دوشادوش دانش‌آموزان حضور داشتند؛ کسانی که علاوه بر آموزش درس‌های مدرسه، مسئولیت انتقال مفاهیم تاریخی و اجتماعی به نسل آینده را بر عهده دارند.

یکی از فرهنگیان حاضر در راهپیمایی با اشاره به اهمیت حضور دانش‌آموزان در مناسبت‌های ملی می‌گوید: ۱۳ آبان فرصتی است تا دانش‌آموزان با تاریخ معاصر کشور آشنا شوند و درباره مفهوم استقلال، عزت ملی و استکبارستیزی بیشتر بدانند. البته این مفاهیم زمانی برای نوجوانان عمیق‌تر می‌شود که در کنار روایت تاریخی، امکان پرسشگری و گفت‌وگو نیز برای آن‌ها فراهم باشد.

چهکندی ادامه می‌دهد: حادثه میناب برای همه ما تلخ و تأثربرانگیز بود. دانش‌آموزان باید بدانند که امنیت مدرسه، حق طبیعی هر کودک است و هیچ دانش‌آموزی نباید قربانی جنگ و خشونت شود. یادآوری چنین حوادثی می‌تواند اهمیت صلح، امنیت و حفظ جان انسان‌ها را برای نسل آینده روشن‌تر کند.

یکی از مدیران مدارس نیز با اشاره به حضور گروهی دانش‌آموزان در مراسم اظهار می‌کند: هدف ما این است که دانش‌آموزان علاوه بر شناخت مناسبت‌های تاریخی، نسبت به جامعه و سرنوشت کشورشان احساس مسئولیت کنند. حضور در چنین برنامه‌هایی زمانی اثرگذارتر خواهد بود که با آموزش، آگاهی‌بخشی و مشارکت واقعی نوجوانان همراه شود.

صدای نسل امروز از خیابان‌های بیرجند

با گذشت دقایقی از آغاز مراسم، خیابان‌های منتهی به میدان قدس همچنان شاهد حضور گروه‌های مختلف دانش‌آموزی و خانواده‌ها بود. پرچم ایران در میان جمعیت به اهتزاز درآمده بود و شعارهای استکبارستیزانه از بخش‌های مختلف مراسم به گوش می‌رسید.

در این میان، نوجوانانی که شاید سال‌ها بعد خود در جایگاه معلم، پزشک، مهندس، پژوهشگر یا مدیر این سرزمین قرار بگیرند، امروز در کنار یکدیگر ایستاده بودند و از آینده‌ای سخن می‌گفتند که می‌خواهند در ساختنش سهم داشته باشند.

۱۳ آبان برای نسل گذشته یادآور روزهایی است که دانش‌آموزان در برابر استبداد و دخالت بیگانگان ایستادند؛ برای نسل امروز نیز فرصتی است تا درباره استقلال، امنیت، پیشرفت و جایگاه ایران در جهان سخن بگوید.

امسال نام میناب نیز در کنار خاطره تاریخی ۱۳ آبان قرار گرفت؛ نام مدرسه‌ای که دانش‌آموزانش دیگر به کلاس درس بازنمی‌گردند، اما یاد آن‌ها در حافظه هم‌نسلانشان باقی خواهد ماند.

خیابان‌های بیرجند امروز میزبان نسلی بود که می‌خواست صدایش شنیده شود؛ نسلی که در کنار شعارهای استکبارستیزی، از حق تحصیل در محیط امن، آینده روشن، پیشرفت علمی و توجه به مطالبات نوجوانان نیز سخن می‌گوید.

۱۳ آبان گذشت، اما پرسش‌های دانش‌آموزان درباره آینده، امنیت، عدالت و پیشرفت همچنان باقی است؛ پرسش‌هایی که پاسخ به آن‌ها می‌تواند معنای حضور نسل نوجوان در صحنه‌های اجتماعی را از یک مناسبت تقویمی فراتر ببرد.